Zaraźliwy nacjonalizm surowcowy

| No Comments | No TrackBacks

kazach_story3.jpgNajwiększy problem z nacjonalizmem surowcowym polega na tym, że gdy jeden rząd zaczyna łamać umowy i przejmować prywatną własność, władze w innych państwach zaczynają pytać, dlaczego nie wolno im zacząć postępować tak samo. Źródłem tej zaraźliwej tendencji są działania Rosji i Wenezueli, które wypróbowują nowe metody wywłaszczania. Ich przykład wpływa na innych eksporterów surowców energetycznych. kilka dni temu pojawił się kolejny dowód potwierdzający tę tezę.

Rosji ta zaraźliwość prowadzonej przez nią polityki nie wyszła na dobre, czyniąc ja nawet kilka razy "ofiarą" interwencjonizmu innych państw. Kilka państw Azji Środkowej zaczęło prowadzić politykę energetyczną w stylu rosyjskim, wykorzystując regulacje podatkowe i instytucje do zdobycia większych udziałów w kontrolowanych przez państwo firmach i żądając większych udziałów w zyskach ze sprzedaży produktów konsumentom. Przkład tej tendencji mieliśmy okazję zobaczyć, gdy Kazachstan dokonał biurokratycznego ataku na koncerny Eni i ChevronTexaco inwestujące w złoża Kaszagan, uzbecką konfiskatę Newmont Mining i niedawny niespodziewany mini-sojusz między eksporterami gazu z Azji Środkowej, którzy uznali, że Gazprom powinien zacząć płacić im za surowiec według europejskich stawek.

Niedawno basza Kazachstanu kolejny raz zastosował przeciw Rosjanom ich własną broń. Jak podaje Financial Times sąd ukarał grupę KPO ( (w której skład wchodzą of Eni, BG, ChevronTexaco i Łukoil)) grzywną w wysokości 15 milionów dolarów za nieuprawnioną emisję gazu z Pola Karaczangank. Takiej biurokratycznej sztuczki nie powstydziłby się nawet Oleg Mitlow.


Nie chodzi o to, czy koncernowi uda się zmniejszyć stopień zanieczyszczenia środowiska, ale jaką część udziałów będzie musiał oddać państwowemu Kaz Munaigas, by pozbyć się problemów z prawem. FT podaje: Szansa wynegocjowania przez KazMunaigas udziałów w Karaczaganaku może pojawić się w tym roku, kiedy KPO zwróci się do rządu o poparcie dla wartego 8 miliardów dolarów projektu który pozwoli zwiększyć produkcję do 380 tysięcy baryłek dziennie, co oznacza podwojenie obecnych wyników.

Nie trzeba będzie długo czekać, by zobaczyć, jak ambicje tego rządu zderzą się z planami innych.

No TrackBacks

TrackBack URL: http://www.robertamsterdam.com/cgi-bin/mt4/mt-t.cgi/17180

Leave a comment