Prezentujemy fragment kolejnej interesującej analizy Ośrodka Studiów Wschodnich. Tym razem poświęconej sylwetce kandydata na prezydenta Rosji. Więcej na stronie OSW
Wybór Dimitrija Miedwiediewa na kremlowskiego kandydata na prezydenta wydaje się być wyborem figuranta, mającego rządzić w imieniu i interesie stojącej za nim "korporacji". Hipotezę tę umacnia plan objęcia przez Władimira Putina funkcji premiera, drugiego po prezydencie stanowiska w państwie. Poza obdarzonym ogromnymi wpływami premierem "słaby prezydent" będzie mieć szereg innych "ograniczników": proputinowską większość w parlamencie, media, uchwalony na trzy lata do przodu budżet czy sektory siłowe, które w chwili obecnej są lojalne wobec prezydenta Putina. W pierwszym okresie rządów Miedwiediewa te ograniczenia zapewne nie pozwolą mu na realne przejęcie sterów władzy. Tym samym po wyborach wytworzy się dość rozbudowana struktura władzy, w której będziemy mieli do czynienia, z jednej strony, z prezydentem-figurantem, a z drugiej, z dominującym (lecz nieformalnym) gremium decyzyjnym na czele z premierem Putinem. Wydaje się jednak, iż w pierwszym okresie ta zdecentralizowana struktura władzy będzie działała raczej na zasadzie współpracy obu wymienionych ośrodków niż ich rywalizacji i walki.Wygranie przez Miedwiediewa wyborów prezydenckich (co wydaje się przesądzone) i ogromne kompetencje, które daje prezydentowi rosyjska konstytucja, mogą jednak z czasem sprawić, że początkowo lojalny wobec swoich mocodawców prezydent spróbuje się wyemancypować i zdobyć władzę faktyczną (tak, jak to się stało z Władimirem Putinem po 2000 roku). Proces ten może na dłuższą metę okazać się konfliktogenny i nieść ze sobą poważne ryzyko destabilizacji w rosyjskich elitach władzy.
Dmitrij Miedwiediew jest pierwszym wicepremierem rządu Federacji Rosyjskiej i przewodniczącym rady dyrektorów (rady nadzorczej) Gazpromu.
Urodził się w 1965 roku w Leningradzie. W 1987 roku ukończył prawo na Uniwersytecie Leningradzkim, w 1990 roku został doktorem nauk prawnych o specjalności prawo cywilne. Następnie, do 1999 roku (z przerwami), był wykładowcą uniwersyteckim.
W 1990 roku został członkiem sztabu wyborczego Anatolija Sobczaka, kandydata
w wyborach na mera Leningradu. Po wygranej Sobczaka został jego doradcą (1990-1995) oraz ekspertem w komitecie ds. międzynarodowych w administracji Petersburga (1991-1996, szefem komitetu był Władimir Putin). Pracę w administracji Petersburga łączył z działalnością gospodarczą - był współwłaścicielem i współpracownikiem kilku firm.9 listopada 1999 roku na wniosek premiera Władimira Putina został mianowany zastępcą szefa aparatu rządu. 31 grudnia 1999 roku został zastępcą szefa Administracji Prezydenta (mianowany przez p.o. prezydenta - Władimira Putina), a następnie szefem sztabu wyborczego Putina. Od października 2003 roku do czerwca 2005 roku był szefem Administracji Prezydenta.
W czerwcu 2000 roku został powołany na przewodniczącego rady dyrektorów Gazpromu; funkcję tę sprawuje do dzisiaj (z przerwą od czerwca 2001 do czerwca 2002, kiedy był wiceprzewodniczącym rady dyrektorów). Od listopada 2003 roku jest stałym członkiem Rady Bezpieczeństwa Federacji Rosyjskiej.W czerwcu 2005 roku został mianowany wicepremierem rządu, odpowiedzialnym za projekty narodowe dotyczące spraw socjalnych, a w listopadzie 2005 roku - pierwszym wicepremierem. W grudniu 2005 roku objął stanowisko wiceprzewodniczącego rządowej komisji ds. kompleksu paliwowo-energetycznego. W powołanym we wrześniu 2007 roku rządzie Wiktora Zubkowa zachował stanowisko pierwszego wicepremiera odpowiedzialnego m.in. za sprawy socjalne, projekty narodowe, politykę demograficzną i migracyjną.
Od 2005 roku zaczął być promowany w mediach jako jeden z możliwych kandydatów na następcę Władimira Putina. Stał się wówczas liderem sondaży prezydenckich. Na łamach mediów przedstawiany był jako polityk prozachodni, należący do liberalnego skrzydła Kremla (jako przeciwwaga dla kandydata "siłowego", Siergieja Iwanowa). Taki wizerunek jest jednak w dużej mierze kreacją medialną, faktycznie zaś Miedwiediew jest lojalnym przedstawicielem grupy petersburskiej na czele z Putinem.
Cała kariera polityczna Dmitrija Miedwiediewa związana była z osobą Władimira Putina; Miedwiediew uchodzi za reprezentanta interesów Gazpromu.
Żonaty od 1989 roku, ma syna (ur. 1996).
opr. Wojciech Konończuk
Patroni, sojusznicy i oponenci Dmitrija Miedwiediewa
Mocodawcy i patroni:
- Władimir Putin, prezydent Federacji Rosyjskiej, współpracuje z Miedwiediewem od 17 lat, promował Miedwiediewa na kolejne stanowiska (m.in. w merostwie Petersburga, a następnie w Moskwie, w Administracji Prezydenta)
- Roman Abramowicz, miliarder, od dłuższego czasu promował kandydaturę Miedwiediewa na prezydenta- Aleksiej Miller, prezes Gazpromu Gazprom, w tym jego aktywa medialne, m.in. telewizja NTW i wpływowy dziennik Kommiersant
- Konstantin Czujczenko, dyrektor wykonawczy RosUkrEnergo RosUkrEnergo, pośrednik w handlu gazem m.in. z Ukrainą i Polską
- Ilja Jelisiejew, wiceszef zarządu Gazprombanku Gazprombank
- Anatolij Czubajs, prezes monopolisty energetycznego RAO JES Rossii Monopolista energetyczny RAO JES Rossii
- Aleksandr Wołoszyn, szef rady nadzorczej monopolisty energetycznego RAO JES Rossii jw.
- Siergiej Ignatjew, prezes Banku Centralnego Sektor finansowy
- Aleksiej Kudrin, wicepremier, minister finansów Finansowy blok w rządzie
- Anton Iwanow, prezes Najwyższego Sądu Arbitrażowego Najwyższy Sąd Arbitrażowy
- Dmitrij Kozak, minister rozwoju regionalnego
- Aleksandr Konowałow, pełnomocny przedstawiciel prezydenta w nadwołżańskim okręgu federalnym
- Rosyjski Związek Przedsiębiorców i Przemysłowców, skupiający wielki biznes
- Asocjacja Prawników Rosji
- Środowisko wielkiego biznesu, m.in. Oleg Deripaska, Afiszer Usmanow, Sulejman Kerimow- Igor Sieczin, wiceszef Administracji Prezydenta, szef rady nadzorczej koncernu naftowego Rosnieft' - konflikt interesów z Gazpromem (w tym z reprezentującym Gazprom Dmitrijem Miedwiediewem) o podłożu ekonomicznym Koncern naftowy Rosnieft', rywalizujący z Gazpromem od 2004 roku o aktywa należące wcześniej do Jukosu. Rosnieft', dzięki lobbingowi Sieczina, również zneutralizowała zakusy Gazprom na wchłonięcie Rosniefti i pozostała niezależna.
Opr. Jadwiga Rogoża