NADUŻYCIA WŁADZY PAŃSTWOWEJ W FEDERACJI ROSYJSKIEJ
NOWE ZARZUTY O PODŁOŻU POLITYCZNYM PRZECIWKO MICHAIŁOWI CHODORKOWSKIEMU
Wiosną 2003 roku Kreml uznał, że wizja Michaiła Chodorkowskiego oraz jego działania na rzecz prawdziwego społeczeństwa obywatelskiego i konkurencji rynkowej w sektorze energetycznym są sprzeczne z ideologią oraz celami politycznymi władzy. Następujące po tym aresztowanie pana Chodorkowskiego, proces pokazowy i wygórowany wyrok oparty na spreparowanych zarzutach posłużyły jako pretekst prawny do osadzenia go w syberyjskim łagrze. Naliczenie podatku w sposób fikcyjny i wyolbrzymiony zostało wykorzystane jako sposób na zagarnięcie głównych aktywów koncernu Jukos – najbardziej dochodowej firmy energetycznej Rosji kierowanej przez pana Chodorkowskiego.
Kreml wnosi nowe zarzuty przeciwko panu Chodorkowskiemu z powodów, które nie mają nic wspólnego ze sprawiedliwością, uzasadnioną troską o przestrzeganie rosyjskiego prawa czy też karą za czyny sprzeczne z prawem. Zarzuty te mają na celu:
• Zapewnienie, by pan Chodorkowski nie został zwolniony w październiku 2007 r., kiedy to kwalifikowałby się do zwolnienia zgodnie z rosyjskim prawem i przyjętą praktyką;
• Zapewnienie, by pan Chodorkowski nie mógł odegrać aktywnej roli w kształtowaniu przyszłości politycznej Rosji bądź w sprzeciwianiu się aktualnej polityce Rosji;
• Usankcjonowanie przeszłych działań państwowych wymierzonych w pana Chodorkowskiego;
• Usankcjonowanie licznych nieuczciwych przejęć pozostałego majątku Jukosu
o wartości 33 mld dolarów, które w przyszłości zostaną dokonane przez rosyjskie spółki państwowe; oraz
• Usankcjonowanie konfiskaty pozostałego majątku Michaiła Chodorkowskiego, który posiada on za granicą z wykorzystanie fikcyjnych zarzutów o pranie brudnych pieniędzy.
Przed aresztowaniem w roku 2003 pan Chodorkowski publicznie zarysował swoją wizję Rosji. Korzystając z praw obywatelskich zaangażował się w politykę wspierając idee uzdrowienia systemu politycznego. Poświęcił się rozwojowi społeczeństwa obywatelskiego, stając się pierwszym wielkim filantropem współczesnej Rosji wspierającym projekty pro-demokratyczne. Kiedy stało się jasne, że państwo podejmie działania przeciwko jego wizji, on pozostał w kraju, by podjąć walkę. Mógł uciec, jednak – dając świadectwo swej postawie oraz przekonaniu o niewinności – nie ustąpił.
Pan Chodorkowski miał nadzieję, że jego kraj stanie się krajem rozwoju społecznego oraz demokracji rynkowej. Jako szef największej firmy naftowej w kraju był orędownikiem integracji Rosji na rynkach globalnych poprzez udział niezależnych przedsiębiorstw miast monopolu państwowego. Promował wiele inicjatyw: budowę nowego prywatnego rurociągu celem usprawnienia eksportu energii do Chin i Stanów Zjednoczonych; liberalizację oraz rozbicie monopoli państwowych; przyjęcie zachodnich standardów nadzoru właścicielskiego; jak również wzrost inwestycji międzynarodowych firm naftowych celem zwiększenia produkcji poza granicami kraju. Pan Chodorkowski mówił również o potrzebie wyeliminowania wszechobecnej korupcji urzędników państwowych prowadzącej do poważnych zaburzeń w gospodarce. Wizja ta zderzyła się gwałtownie z planami Kremla, a prześladowania Chodorkowskiego doprowadziły Rosję nie do demokracji lecz autorytaryzmu, nie do liberalizacji lecz do monopolu, nie do sprawiedliwości lecz do prób maskowania korupcji fikcją prawną.
Nowe postępowanie przeciwko panu Chodorkowskiemu jest wypaczeniem idei sprawiedliwości w kontekście systemu, który jest całkowitym jej zaprzeczeniem. W żadnym miejscu w Rosji oskarżony nie może liczyć na uczciwy proces ponieważ ci, którzy kontrolują system prawny mają interes zarówno materialny jak i prywatny w orzeczeniu winy.
Prześladowanie pana Chodorkowskiego oraz zagarnięcie Jukosu nie są pojedynczym przypadkiem, a raczej kluczowym elementem realizacji politycznych planów Kremla – eliminacji wszelkich niezależnych ośrodków władzy oraz wykorzenienia idei skutecznej niezależnej władzy poprzez konsolidację „pionu władzy” w Kremlu.
Realizując ten plan polityczny, Kreml:
• Skoncentrował władzę w rękach dygnitarzy wywodzących się z kręgów służb wojskowych i bezpieczeństwa (tzw. siłowików), którzy wyeliminowali lub doprowadzili do marginalizacji głosów domagających się reformy rynkowej w Rosji;
• Wycofał się z rozwoju demokracji, praw człowieka oraz rządów prawa w Rosji;
• Uczynił z systemu prawnego narzędzie służące stałemu przejmowaniu majątku energetycznego zarówno inwestorów krajowych jak i zagranicznych; oraz
• Wykorzystał majątek energetyczny, celem zademonstrowania krajom sąsiadującym oraz Europie siły rosyjskiej władzy państwowej, jak również doprowadził do destabilizacji bezpieczeństwa międzynarodowego poprzez niekontrolowaną sprzedaż broni oraz technologii nuklearnych dla zyskania jeszcze większej przewagi energetycznej nad czołową konkurencją.
Rezultatem trwających prześladowań Chodorkowskiego, kradzieży Jukosu oraz realizacji planów Kremla są daleko idące konsekwencje dla społeczności międzynarodowej. Zagrożone jest bezpieczeństwo narodowe i energetyczne oraz stabilność polityczna wszystkich demokratycznych narodów, w których obowiązują rządy prawa.
Ci, którzy wnoszą kolejne zarzuty przeciwko panu Chodorkowskiemu są odpowiedzialni za największą kradzież współczesnej historii – kradzież koncernu Jukos. Doprowadzili oni do destabilizacji światowych rynków energii, zagarnęli część największych spółek energetycznych, zwerbowali dla swych potrzeb niektóre czołowe postacie sceny politycznej, a ich działaniom towarzyszyło zwykle wsparcie bądź powszechne milczenie. To oni zmienili Rosję z powrotem w kraj, w którym prawa własności są uwarunkowane politycznie i w którym zlecanie morderstw dziennikarzy i reformatorów jest przyjętą praktyką, przy czym te ostatnie działania od niedawna podejmowane są również poza granicami Rosji. Tylko jeden człowiek stawił im czoła. Niniejsza Biała Księga opisuje, jaki spotkał go los.